Mauterndorf 2006

20-2-2006

   
Door Rik Kornet Het Proballoon ballonteam (Rik, Nanko, Gert en Albert) is van 14 tot 21 januari voor de 4e keer in Mauterndorf geweest om deel te nemen aan de Stratos Fire&Snow ballonweek.
De week begint gelijk goed met stralend weer zoals we dat zo graag hebben in de Alpen. Het is wel koud met een minimum van min 23 graden. Ook de wind en windrichting zijn goed wanneer ik met Nanko op zondag onze eerste vaart wil maken. Er staat een zuid tot zuidoostelijke wind die ons richting Salzburg stuurt. Het enige minpuntje is dat in het Alpenvoorland alles dicht zit met nevel en we van de verkeersleiding geen toestemming krijgen de CTR van Salzburg binnen te varen. Hierdoor moeten we in de Alpen een landingsplek zoeken. Er zitten tussen onze startplaats en de Alpenrand niet zoveel dalen om te landen en zeker met een snelheid van 40-45 knopen ben je snel een stuk verder.
We proberen uiteindelijk voorbij het Dachstein gebergte omlaag te komen en duiken een dal in. Plotseling voelen we de warme lucht om onze oren stromen en blijkt het behoorlijk turbulent te zijn. Rustig blijven en branden is het motto. We willen echter voorkomen dat we weer verder moeten omdat dat echt het laatste dal zou worden waar we kunnen landen.
Als alles wee rustig is hangen we op een koud laagje waar we moeilijk door heen komen. Ondertussen drijven we wel steeds verder het dalletje weer uit. Het lukt ons na enige spannende momenten de ballon op het laatste vrije stukje voor de boomgrens neer te zetten. Het is hier wel heel erg steil en de sneeuw is een meter diep.
Wanneer we de ballon naar de weg hebben gesleept komen er ineens een aantal mensen aangelopen. Altijd handig om de weg aan te vragen zodat de volgauto vlot bij ons is. We zijn in Gappen geland. Na de nodige inspanning en zweetdruppels hebben we alles weer opgeruimd in de aanhanger zitten en zijn we weer een ervaring rijker.
 
 

Deze foto laat de beroemde Bisschofsmutze van de Dachstein zien

 
Dag twee voert Nanko en Albert dezelfde kant op. Het is nu een stuk rustiger en niet turbulent. Er wordt geland bij Schladming.

Dan volgen er een paar dagen waarin het ons te rustig is om te varen. Een beetje in zoín dal hangen geloven we wel. Gelukkig hebben we thuis skiles genomen zodat we een mooi alternatief achter de hand hebben. De heren gaan skiŽn. Het is eerst even wennen, maar het gaat al snel beter. Al met al erg leuk kunnen skiŽn.
 
 

Dit is onze schaduw op een bevroren meer

 
De laatste dag is weer een prachtige dag. De richting is naar Croatie. Daar zijn we nog niet eerder geweest. We bouwen de mand op en Gert en ik vertrekken. Volgens een ballon voor ons hebben we op 11.000 voet 35 knopen. Volgens mij bedoelt hij kilometers want wij hebben tot 12.000 voet nergens een snelheid van meer dan 22 knopen kunnen vinden. Het gaat dus niet erg snel. Het is wel prachtig weer en zo varen we over de Turracher Hohe richting Klagenfurt. Met deze snelheid halen we Croatie nooit en we besluiten bij St. Veit een landingsplaats te zoeken. Het blijft altijd een geknoei om in zoín dal ergens heen te sturen. De wind is meestal zeer zwak en heel erg variabel van richting. Maar ook deze keer zijn we weer goed terecht gekomen.
 
 

Ons ballonteam na de landing bij St. Veit
(van links naar rechts: Gert, Albert, Rik en Nanko)

En dan is zoín week alweer voorbij. We hebben een erg leuke tijd gehad. Bekenden van voorgaande jaren weer gezien, lekker gegeten en gedronken. Ook het skieen is ons allen goed bevallen. Wij gaan volgend jaar zeker weer.
  

   

Copyright © 2005-2009 Loftpraet.nl All rights Reserved.